PISMO UŻYTKOWNIKÓW
ADOBE PHOTOSHOP,
ILLUSTRATOR, FLASH
I INNYCH...

>> Tutorial Painter / Photoshop

Codziennie widzisz setki i tysiące portretów o mniej lub bardziej podobnej treści. Co sprawia, że zapamiętasz tylko jeden z nich wszystkich? Zazwyczaj zauważasz strój postaci, ciekawą technikę wykonania pracy lub unikalną kompozycję. Jednak prawdziwie wyróżniająca się twarz to nadal niezwykła rzadkość.

W dzisiejszych czasach bardzo często pomija się twarz jako podmiot kreacji w sensie kształtowania cech artystycznych, które może przedstawiać. Być może dzieje się tak dlatego, że presja czasu i środków zmusza artystów do malowania pięknych rzeczy, zamiast malowania rzeczy pięknymi. Większość współczesnych portretów pokazuje kobiety z drobnymi noskami, pełnymi wargami, owalną twarzą i wielkimi oczami ? to wszystko, co potrzebne, by twarz została uznana za atrakcyjną. Im więc bardziej atrakcyjna jest ta twarz, tym większym autorytetem cieszy się jej twórca. Czy jest to słuszne?

Przecież nasze wrodzone uwielbienie perfekcji sprawia, że dużo trudniej jest namalować coś, co będzie zawierało skazy, coś niedoskonałego. Malowanie twarzy nie jest odruchem bezwarunkowym i nie powinno opierać się o instynktowne ruchy ręki. Zadaj więc sobie trud i uczyń z niego proces świadomy, wymagający podejmowania decyzji. Zapewne takie naukowe podejście nie brzmi zbyt porywająco, ale jedynie chłodna ocena podczas dobierania cech anatomicznych twarzy do charakteru malowanej postaci może sprawić, że Twoje prace zaczną naprawdę wyróżniać się z tłumu.

To ćwiczenie jest drugą i ostatnią częścią mojego warsztatu portretowego. Pierwsza część opublikowana w wydaniu czerwcowym opisywała techniczne aspekty przedstawiania twarzy takie, jak dobór i aplikacja koloru. Tym razem bardziej skoncentrujemy się na teoretycznych założeniach, których określenie jest niezbędne do stworzenia oryginalnej, atrakcyjnej twarzy. Po kolei omówię poszczególne elementy anatomii oraz sposoby ich alteracji pomagając sobie ilustracjami.